De Ferrari Finali Mondiali vonden in 2009 na vijftien jaar op Italiaanse bodem voor het eerst plaats in het buitenland. In Spanje, om precies te zijn op het circuit Ricardo Tormo bij Valencia. Ergens wel logisch, want met een grote Spaanse sponsor (Santander) van het Formule-1 team én Fernando Alonso als rijder in 2010 verdienden de fans op het Iberisch schiereiland wel wat aandacht.

Tijdens een zonovergoten weekend met temperaturen tegen de 30 graden wordt het hele circus opgetuigd op het circuit onder de rook van Valencia. Ongeveer 17.000 fans bezoeken het evene- ment en krijgen een uitgebreide show te zien met demonstraties van de Scuderia Ferrari, optredens van de diverse F430 Challenge klassen, Formule-1 Clienti, het FXX programma en natuurlijk de Historic Challenge.

Einde Shell Historic Challenge
Voor de Shell Historic Challenge is het optreden in Valencia de allerlaatste exercitie. De redenen voor Ferrari om te stoppen met de Historic Challenge zijn niet 100% duidelijk, maar gebrek aan belangstelling, verminderde medewerking van de Maserati-fabriek en terugloop van het deelnemersaantal als gevolg van stringente toelatingsbeleid (met name in de USAserie) worden genoemd als aanleiding. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen, maar duidelijk is dat de meeste ‘oudgedienden’ het jammer vinden dat ze hun auto niet meer kunnen uitlaten met  gelijkgestemden. Je GTO, 330P3/4, 300S of Birdcage inzetten tijdens de Oldtimer GP wordt toch als wat risicovoller beschouwd.

Waardig afscheid
Op Valencia wordt waardig afscheid genomen van de serie, met een mooie selectie auto’s. Klasse A en B zijn voor de gelegenheid gescheiden en beide velden blijken netjes gevuld met 15 tot 20 auto’s per klasse. In klasse A, voor auto’s met trommelremmen, zijn diverse oude bekenden present en in klasse B voor schijfgeremde auto’s wordt zowaar voor deze laatste wedstrijd een zeer bijzondere Maserati Birdcage de trailer uitgereden. Deze Tipo 61 ‘Streamliner’ werd in 1960 gebouwd voor de 24 uren van Le Mans, maar was daar niet succesvol. Het laatste optreden van de auto was in 2004 tijdens Le Mans Classic. Sindsdien is deze Maserati niet meer in het openbaar te zien geweest, tot Willy Balz de auto dus inschreef voor de Finali.

Op vrijdag rijdt Sean Danaher zijn Maserati 6CM uit 1938 in klasse A naar Pole position, gevolgd door Darius Ahrabian met een 250S en vervolgens Nicolas Zapata in zijn Ferrari 625 TR. In klasse B gaat Pole naar de Ferrari F40LM van Darius Ahrabian, geflankeerd door de Ferrari 512M van Dieter Röschmann, die slechts een seconde langzamer is. Röschmann heeft bovendien maar drie ronden nodig om zijn beste tijd neer te zetten; Ahrabian gebruikt de volle 10 kwalificatieronden. Tijdens de eerste race op zaterdag weet Ahrabian met de moderne F40LM (1992) de bejaarde 512M (1970!) van Roschmann eveneens maar nipt voor te blijven. Aan de streep scheelt het slechts 6 seconden! Willy Balz rijdt de Birdcage als 11e over de meet. Tijdens de eerste race van klasse A maken de Maserati’s zoals gewoonlijk de wedstrijd. Gigi Baulino in zijn 250F is razendsnel weg bij het vallen van de vlag en geeft Zapata en Ahrabian het nakijken. Sean Danaher weet Baulino met moeite achter zich te houden en de twee geven een prachtig staaltje classic racing weg, met driften, opposite lock en alles wat er bij hoort. Ondanks een lichte olielekkage in de tweede helft van de wedstrijd weet Danaher Baulino toch op 10 seconden achterstand te rijden. Derde plaats is voor Willy Balz, eveneens in een 6CM. Omdat Circuit Ricardo Tormo veel doordraaiende bochten heeft maar verhoudingsgewijs weinig rechte stukken, komt het potentieel van de voor topsnelheid gebouwde 250F niet helemaal uit de verf, terwijl de ‘voiturette’ Maserati’s 6CM duidelijk in hun element zijn.

Zondag
Op zondag bijt klasse A om 9.00 uur het spits af van een drukke en zonnige racedag. Sean Danaher is de auteur van een eenzame race naar de geblokte vlag. Gigi Baulino komt er ditmaal niet aan te pas. Sterker nog: hij heeft moeite om een ontketende Zapata af te houden. Die komt weliswaar als derde over de streep, maar slechts met 2 seconden achterstand op Baulino. Om dit in perspectief te plaatsen: een Maserati 250F is een Grand Prix auto, de Ferrari 625TR van Zapata is ontworpen als sportwagen voor races als de Mille Miglia, waar wendbaarheid veel belangrijker is. De topsnelheid van Baulino op het rechte stuk is 224km/u, die van Zapata 219km/u en dat betekent dat Baulino niet alleen te weinig vaart kan maken om Zapata los te rijden, maar ook is hij niet in staat om Danaher bij te halen, die eveneens dik 220km/u haalt. Het bochtige motorcircuit eist dus zijn tol van de kanonnen, maar zorgt er zo wel voor dat er redelijk close geracet wordt. Achter in het veld wordt ook stevig doorgereden, waarbij opvalt dat Julia de Baldanza in haar A6GCM het behoorlijk aan de stok heeft met Plinio Haas en Matthias Ficht. Normaal gesproken rijdt De Baldanza op schade vermijden en toch plezier hebben, maar het lijkt er op dat ze deze laatste gelegenheid wil aangrijpen om haar auto eens echt de sporen te geven. Nieuweling Christian Dumolin rijdt met zijn A6GCS Monofaro met de rode lantaarn, maar verdient respect dat hij de auto weer op het circuit brengt. In het verleden reed Marc Devis deze A6 uit 1947 al in de Historic Challenge, maar de auto is een paar jaar van het toneel verdwenen totdat hij weer opdook tijdens de Mille Miglia van 2009. In klasse B zet Dieter Röschmann wederom de toon. In een rechtstreeks duel verslaat hij Dahrius Ahrabian, die na ongeveer 6 ronden geen verweer meer kan bieden aan de aandringende Ferrari 512M. Willi Balz rijdt de Birdcage nu als tiende over de streep.

Kampioen
Het kampioenschap voor de Historic Challenge was nog niet beslist bij de start van de eerste race op zaterdag. Zowel de Mexicaan Nicolas Zapata als de Italiaan Pierangelo Masselli maakten nog kans op de titel, met als derde in het kampioenschap de Duitser Plinio Haas. Zapata en Haas rijden in klasse A, Masselli rijdt in klasse B. Deze mannen deden in het verleden minder ter zake voor het klassement, maar door de huidige dunne bezetting van de startvelden maakten de heren opeens een kans om kampioen te worden! Zapata blijkt op zondagmiddag degene te zijn die in 2009 de meeste punten gesprokkeld heeft. Na 10 jaar deelname aan de Historic Challenge is hij verdiend kampioen. De laatste, dat wel.